Opolszczyzn@.net

 

   Internetowa fotogaleria województwa opolskiego - 2006/2009                                            

 

  Copyright by J.M.Skop

 

 

 

  • Rogów Opolski - nazwa wsi wywodzi się najprawdopodobniej od słowa róg, które ma nawiązywać do łuku utworzonego przez płynacą w pobliżu Odrę. Po raz pierwszy Rogów Opolski został wymieniony w roku 1305 jako jedna z wsi czynszowych biskupstwa wrocławskiego. Jak głosi legenda, wieś Rogów w czasach piastowskich należeć miała do zakonu templariuszy, którzy mieli zbudować tutaj w XIII wieku zamek połączony podziemnymi tunelami z warowniami w Krapkowicach i położonym na drugim brzegu Odry Otmęcie. O obecności Templariuszy w Rogowie i pobliskim Otmęcie mogą świadczyć zachowane, a typowe dla nich układy cegieł - twierdzą współcześni historycy. Stawiano różnorakie hipotezy, gdzie rzekomo miałyby znajdować się tajemnicze wejścia do podziemnego tunelu. Miał on po części zostać zniszczony podczas przebudowy śluzy i kopania kanału. W rzeczywistości nie ma żadnych dokumentów potwierdzajacych funkcjonowanie w tym miejscu zakonnej komandorii. Średniowieczny zamek w Rogowie miał z pewnością charakter obronny oraz związany był z żeglugą na Odrze. Warownia z jednej strony przylegała bowiem do rzeki, z trzech stron otoczona była fosą. Wiadomo również, że w 1305r. miejscowość stanowiła własność czynszową biskupstwa wrocławskiego, zaś w połowie XIVw. należała do rycerzy : Cunado de Rogow (1339) i Werconis de Rogau (1351). W zachowanym akcie kupna-sprzedaży z roku 1393, wymieniającym nowych właścicieli Rogowa - braci Jana i Adama Beess, można napotkać wzmiankę o pewnej, lecz nie sprecyzowanej konkretnie budowli obronnej. Za ich panowania miało dojść do przebudowy i rozbudowy zamku. Następnymi właścicielami zamku była rodzina Rogoyskich. Zamek nowożytny w formie zbliżonej do obecnej zbudowany został pod koniec XVI wieku lub dopiero około roku 1620. Wzniesiono wtedy dwa renesansowe skrzydła mieszkalne wraz z narożną basztą, dostawione do istniejącej wcześniej prostokątnej wieży. Dekoracyjne krużganki na dziedzińcu powstały w pózniejszym okresie. W 1612 roku, po śmierci ostatniego z rodu Rogoyskych - Stefana Rogoysky, majątek przeszedł na własność rodziny von Wbrsky i pozostał w jej władaniu przez blisko 150 lat. Niewłaściwie gospodarowany, zaniedbany i zadłużony sprzedany został w 1757 roku na licytacji hrabiemu Henrykowi Adolfowi von Roedern z Krapkowic. Po jego śmierci zamek przeszedł we władanie rodu von Haugwitz. Za ich panowania doszło do przebudowy i rozbudowy zamku, co podniosło go do rangi rezydencji w stylu neogotyckim, otoczonej ogrodem i parkiem krajobrazowym. Ród Haugwitzów władał zamkiem aż do roku 1945. Po zakończeniu II wojny światowej zamek i dobra dworskie upaństwowiono. W zamku funkcjonowało przedszkole, a majątek przekształcono w Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1965 zabytek przekazany został Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Opolu i po trwającej przeszło 10 lat odbudowie został oddany do użytku jako filia tejże z cennymi starodrukami i zbiorami specjalnymi. W zamku mieści się Oddział Zbiorów Specjalnych i Zabytkowych Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu. Jest tu wiele bezcennych pergaminowych rękopisów, starodruków, map i grafik : „Kronika Śląska” Jakuba Schickfusa wydana w Lipsku w 1625 roku, będąca jednym z najstarszych opisów naszego regionu, łaciński „Mszał Wrocławski” wydany w Bazylei w 1519 roku. W dziale kartografii najcenniejszym eksponatem jest mapa drzeworytowa Śląska z roku 1545, wykonana przez Sebastiana Ümstera. We wnetrzach zamku urządzono wystawę ukazującą rozwój książki: od papirusu poprzez tabliczki gliniane do księgi z XVIII wieku. Znajduje się tutaj także ekspozycja archeologiczna prezentująca średniowieczne skorupy, groty strzał i elementy wystroju wnętrz. Obok funkcji kulturalnych Rogów pełni również rolę ośrodka o charakterze konferencyjno-biznesowym z hotelem w przystępnych - jak na tego typu obiekt - cenach. (Źródło - Teresa Kudyba - kudyba.pl)
  •  

    © Kopiowanie, przerabianie, wszelkie publikacje zamieszczonych tutaj zdjec bez uprzedniej pisemnej zgody autora zabronione !

      .................................

  • nto
  • umwo