Opolszczyzn@.net

 

   Internetowa fotogaleria województwa opolskiego - 2006/2009                                            

 

  Copyright by J.M.Skop

 

 

 

  • Paczków to niewielkie przygraniczne miasteczko w malowniczej kotlinie Nysy Kłodzkiej, u stop Sudetów tuz przy granicy z Czechami. Opasany pierścieniem murów obronnych, najeżonych basztami, z mnóstwem barokowych kamieniczek zachwyca swoim pięknem i serdecznością mieszkańców. Założony w 1254 roku na wysokiej skarpie wśród rzek i strumieni, obwarowany kamiennymi murami z gęsto stojącymi basztami spełniał role pogranicznej twierdzy. Dziś wciąż jeszcze podobny do średniowiecznego grodu jest atrakcja turystyczna dla gości krajowych i zagranicznych. Według jednej z legend Paczków założony został już na początku III wieku naszej Ery przez rzymskiego wodza Lucca, który to wracając z dalekiej wyprawy zapragnął osiedlić się w tej okolicy. Osadę tę nazwano Luca, od imienia założyciela, który miał tu wystawić światynie na cześć jednego ze swoich bóstw. Osada ta zaludniała się ponoć tak szybko, że około roku 791 miała być już znacznym miastem. Zburzone przez Węgrów, którzy mieli ponieść tu wielką klęskę, odbudowane zostało z rozkazu ich zwyciescy, cesarza Henryka Ptasznika i obdarzone przywilejem z 963 r. nadającym osadzie prawo niemieckie. Jak było naprawdę niewiemy ...  Zapisy kronikarskie Ereisingera Hosemana mówią natomiast, że Paczków zgorzał doszczętnie w 1015 roku. W 1063 r. miasto mieli złupić Polacy, a w pożarze w roku 1122 spłonąć dwa znajdujące się tu klasztory. W 1241 roku Tatarzy, obozujący pod Otmuchowem, spustoszyli całą okolicę nie oszczędzając Paczkowa. Z bardziej wiarygodnych, udokumentowanych źródeł wiemy że miasto Paczków (od imienia Pakosław) pojawiło się na ziemi śląskiej w połowie XIII wieku. 8 marca 1254 r. biskup wrocławski Tomasz I wydał zgodę na lokalizacje miasta. Nowa osada swoją nazwę wzięła od wsi Paczków, która odtąd nazywano Starym Paczkowem. Miasto stało się nie tylko miejscem targowym, ale i obronnym, warownym grodem z fortyfikacjami strzegącymi południowo-zachodnich rubieży potężnego księstwa biskupiego z siedzibą w pobliskiej Nysie. Ze zmiennym szczęściem toczyły się losy miasta i jego mieszkańców. W pierwszych wiekach swego istnienia Paczków przeżywał typowe dla okresu średniowiecza klęski i plagi : w 1325 roku głód, w 1333 r. wielką powódź, a grasująca w Europie w latach 1348-1350 zaraza dotarła do Paczkowa w 1349 roku. Wiek XVI to kolejne wielokrotne powodzie (1501, 1539, 1560, 1598, 1602) jak również największy w dotychczasowych dziejach miasta pożar w roku 1565. Lata 1603-1607 jak również 1633 to epidemie cholery. 1634 kolejny pożar w czasie jednego z oblężeń. Inną ważną datą w dziejach miasta było niszczące zajęcie Paczkowa przez wojska husyckie 17 marca 1428 roku ... był to również początek zamieszek religijnych i politycznych trwających aż do II połowy XV wieku. Dopiero pod koniec XV wieku miasto zyskało wiele nowych przywilejów biskupich, co przywróciło na pewien czas równowagę gospodarczą ... Czas zacierał ślady klęsk, a nowe pokolenia odbudowywały zniszczenia, umacniały i ulepszały fortyfikacje. W 1526 roku Paczków jak również cały Śląsk dostał się pod panowanie Habsburgów. W tym właśnie okresie Paczków przeżył swój okres świetności będąc ważnym ośrodkiem wyrobu i handlu suknem. Kres znaczeniu i bogactwu miasta przynisła wojna trzydziestoletnia. W 1742 roku miasto znalazło się w granicach Prus. Po sekularyzacji księstwa biskupiego w 1810 roku przeszło na własność rządową. Więcej pod paczkow.info lub paczkow.pl *** Do najciekawszych zabytków Paczkowa należą : *** fortyfikacje miejskie będące najlepiej zachowanym na Śląsku zabytkiem miejskiej architektury obronnej. Miasto fortyfikowano od momentu jego założenia, choć tak wielkiej i czasochłonnej inwestycji nie zrealizowano od razu ... przypuszcza się nawet że pierwsze obwarowania były drewniano-ziemne. Murowane fortyfikacje, które w swym zasadniczym kształcie dotrwały do dzisiaj, znane są przynajmniej od połowy XIV wieku, w tym bowiem czasie za panowania  biskupa Przecława z Pogorzeli (1341-1376) zwanego "fortyfikatorem nyskiego księstwa", mury Paczkowa uzbrojone zostały w baszty i wieże. Obwód paczkowskich murów to łączna długość około 1200 metrów. Kurtyny murów, wzniesione z kamienia łamanego, wysokie niegdyś na 9 metrów, posiadały krenelaże z blankami, zza których paczkowianie, stojąc na drewnianych gankach, mogli razić oblegających. W ciągu murów osadzone były gęściej niż w innych śląskich miastach tzw. baszty łupniowe - czyli na rzucie półkola lub półprostokąta, otwarte od strony miasta. Było ich 24. Dziś jest 19, zachowanych w całej lub połowicznej wysokości, oraz reszty murów trzech baszt. W 2. połowie XV stulecia wynalazek broni palnej spowodował konieczność modernizacji całego systemu. Wówczas to wzniesiono przed murami drugi pierścien umocnień. Ten zewnetrzny obwód, za fosą, był niższy i wyposażony w urządzenia pozwalające ustawić za nim działka strzelnicze. Reszty tego muru zachowały się jedynie w fundamentach. W wieku XVIII mury przestały pełnić funkcje obronne, choć przez zamykanie bram nadal służyły jako zapora przed niepożądanymi włóczęgami. Zewnętrzny pierścień murów, od XVII w. popadający w ruinę, rozebrano na początku wieku XIX ... na miejscu zniwelowanych w 1847 r. fos założono planty. W latach 1891-99 przeprowadzono generalny remont obwarowań oraz rekonstrukcję zniszczonych fragmentów murów i baszt. *** Wieża i brama Kłodzka - zwana dawniej górną, wzniesiona w XV wieku, nadbudowana w 1595 roku. Strzegła miasto przed ewentualnym nadejściem wroga od strony Czech, *** Wieża i Brama Wrocławska - zwana również Dolną broniąca dostępu do miasta od strony północno-wschodniej, przed którą rozciągało się przedmieście Mikołajskie, a dalej, za rzeką, przebiegał szlak na Otmuchów i Kamieniec. Zbudowana w połowie XIV wieku, w 1429 r. częściowo zburzona, w roku 1462 ponownie odbudowana. Jak i inne wieże bramowe murowano ją z kamienia łamanego, uzupełnianego cegłą. Akcentem dodatkowo wyróżniającym wieżę wrocławską w panoramie miasta jest ceglany ostrosłup wieńczący hełm. *** Wieża Bramy Ząbkowickiej - zwana dawniej Łaziebną (bo obok niej była dawniej łaźnia miejska, istniejąca już pod koniec XIII wieku), wzniesiona w połowie XIV wieku. Brama ta strzegła miasto od strony północno-zachodniej. *** Ratusz - powstał w połowie XVI wieku na polecenie biskupa Baltazara Promnitza. Wielokrotnie przebudowywany. Oryginalną architekturę zachowała jedynie 45 metrowa wieża będąca jedną z najlepiej zachowanych wież renesansowych na Śląsku. Ratusz posiada także piękna salę posiedzeń rady miejskiej. Zgodnie z tradycją budynek jest siedzibą władz samorządowych. Na jednej ze ścian (nad wejściem głównym) znajduje się herb miasta oraz herb biskupa Promnitza z 1550 roku. *** Kościół parafialny pw.św. Jana Ewangelisty - jest charakterystycznym przykładem świątyni obronnej z I połowy XIV w. i uchodzi za najsłynniejszy kościół warowny w Europie Środkowej. Budowę rozpoczęto w 1350 roku i trwała około 30 lat. Promotorem budowy był najprawdopodobniej biskup Przecław z Pogorzeli1341-1376. Jego herb znajduje się do dziś na portalu głównym kościoła, i to po stronie heraldycznie ważniejszej niż umieszczony po prawej herb księstwa. W wieku XVI kiedy Śląsk ogarnięty był paniką przed najazdem Turków kościół przebudowano i ufortyfikowano nadając mu funkcje obronne. W wyposażeniu kościoła znajdują się cenne zybytki rzeźby, zwłaszcza przypisywane dłutu Wita Stwosza święty Wawrzyniec i Madonna z 1496r., a także neogotycki ołtarz Kutnera, oraz ambona Buhla z roku 1880, którą zdobią postacie 4 ewangelistów. Warto wspomnieć tutaj także o wspaniale różnorodnych sklepieniach gotyckich. Wewnątrz świątyni znajduje się także owiana legendą studnia zwana “Studnią Tatarską”, przydatna w trakcie oblężeń miasta. *** Dom Kata - z XVIII wieku, zbudowany z muru pruskiego, obecnie siedziba Towarzystwa Przyjaciół Paczkowa. Według przekazów miał tutaj mieszkać dawny miejski oprawca. *** Kościół Cmentarny - znany w historii miasta od końca XIII wieku, wymieniany kilkakrotnie w XIV, XV i XVI w. pod wezwaniem Bożego Ciała i św. Jana Ewanglisty, pełnił rolę świątyni miejskiej dopóki nie stanęła fara.  Położony poza murami miasta, od południowego wschodu otoczony był cmentarzem i dlatego prowadząca doń furta w murze miejskim u wylotu ulicy Kościelnej nazywała się Furtą Zmarłych. Więcej pod paczkow.info
  •  

    © Kopiowanie, przerabianie, wszelkie publikacje zamieszczonych tutaj zdjec bez uprzedniej pisemnej zgody autora zabronione !

      .................................

  • nto
  • umwo