Opolszczyzn@.net

 

   Internetowa fotogaleria województwa opolskiego - 2006/2009                                            

 

  Copyright by J.M.Skop

 

 

 

  • Kujawy - wieś położona 13 km na południowy wschód od Krapkowic, przy drodze w kierunku Białej i Prudnika, powstała na piaszczystych, mało urodzajnych gruntach, do czego nawiązuje osobliwie dziś brzmiąca nazwa miejscowości. W średniowieczu założył tutaj swoje gniazdo ród Biesów (von Beess),  jeden z najznaczniejszych rodów szlacheckich na Śląsku. Już w 1311 r. Adam Bies z Kujaw należał do doradców księcia opolskiego Bolesława I. Około 1355 r. Biesowie kupili od panów z Klisina ważne gospodarczo i politycznie dziedziczne wójtostwo w Głogówku. Mniej więcej w tym samym czasie własnością Biesów stały się Karłowice w ówczesnym księstwie brzeskim, leżące w bardzo ważnym strategicznie rejonie, w którym zbiegały się granice trzech jednostek polityczno - administracyjnych : księstwa brzeskiego, księstwa opolskiego i okręgu namysłowskiego. Na początku XV w. własnością Biesów kujawskich został Rogów Opolski, położony przy ważnej strategicznie drodze z Opola do Krapkowic. Najstarsza, kujawska linia rodu Biesów osiągneła szczyty znaczenia i wpływów przed połową XV w., wchodząc w szczególnie bliskie związki z jedną z najbarwniejszych, a zarazem najbardziej kontrowersyjnych postaci w średniowiecznych dziejach Śląska, jaką był książe opolsko - głogówecki Bolesław V Wołoszek. W latach trzydziestych XV w. jako jedyny z Piastów śląskich przyłączył się czynnie do walczącego z Kosciołem ruchu husyckiego. Zagarnął dobra kolegiaty głogóweckiej i wziął aktywny udział w działaniach wojennych po stronie husytów. W późniejszym czasie książe ten dał się poznać jako swego rodzaju "ojciec chrzestny" niektórych śląskich rycerzy rozbójników. W najbliższym otoczeniu Wołoszka funkcjonowali m.in. Biesowie z Kujaw. Najbardziej zawrotną karierę zrobiła córka Hinczy Biesa z Kujaw, Jadwiga, dla której książe zupełnie stracił głowę, odprawił pierwszą żone, Elżbiete z Granowskich, pasierbicę króla polskiego Władysława Jagiełły. Wołoszek poślubił Jadwigę z Biesów, nie zważając na to, że popełnia rażący mezalians i dopuszcza się bigamii. Na wypadek swego zgonu hojnie uposażył drugą małżonkę, która wybrała sobie na prawnych opiekunów Jana Biesa - Katowskiego z Karłowic oraz Jana Jelcza Borschnitza z Wołczyna, znanego jako jedenego z najgroźniejszych rycerzy - rozbójników na Śląsku. Po śmierci Bolesława V (1460 r.) jego testament nie został jednak zatwierdzony przez króla czeskiego Jerzego z Podiebradów. Jadwiga z Biesów została uznana za zwykłą nałożnicę, bez jakichkolwiek praw do spadku (dotyczyło to także jej dzieci). Jej dalsze losy pozostają nieznane. Śmierć Piasta - husyty położyła także kres dotychczasowej karierze związanych z nim Biesów kujawskich. Przedstawiciele tej linii rodu, w przeciwieństwie do Biesów - Katowskich z Karłowic, nie odgrywali już w późniejszym czasie ważniejszej roli w dziejach Śląska. W 1863 r. dobra kujawskie nabył Hubert von Tiele - Winckler, bogaty przemysłowiec z Miechowic koło Bytomia, który trzy lata później kupił także pobliską Moszną. Pod koniec XIX w. jego syn i spadkobierca, hrabia Franciszek Hubert von Tiele - Winckler, przystąpił do rozbudowy starego pałacu w Mosznej. Także w Kujawach powstał nowy pałac, zbudowany przez Huberta Tiele - Wincklera i rozbudowany w 1909 r. przez jego następcę. Stanowiący obecnie własność prywatną dawny pałac Tiele - Wincklerów w Kujawach jest trójskrzydłową budowlą na planie podkowy (najmłodszym elementem założenia jest dobudowane w 1909 r. skrzydło północne). Z pałacem blisko sąsiaduje zabytkowy kościół parafialny pw. Trójcy Świętej, wzniesiony przypuszczalnie w 1583 r. W 1938 r. kościół został znacznie powiększony. Przedłużono wówczas starą nawę oraz dobudowano nawy boczne, kaplice i nową wieżę od zachodu. We wnętrzu kościoła (w prezbiterium) zachowała się późnorenesansowa polichromia z końca XVI w., odnowiona i znacznie przemalowana w 1938 r. Kościół posiada zabytkowe wyposazenie, na które składaja sie m.in.: późnobarokowy ołtarz główny z drugiej połowy XVIII w. z obrazem Trójcy Świętej autorstwa Franciszka Sebastiniego oraz płaskorzeźbiona ambona renesansowa z konca XVI w. (Info - Zbigniew Bereszynski - gazeta.pl )                      
  •  

    © Kopiowanie, przerabianie, wszelkie publikacje zamieszczonych tutaj zdjec bez uprzedniej pisemnej zgody autora zabronione !

      .................................

  • nto
  • umwo