Opolszczyzn@.net

 

   Internetowa fotogaleria województwa opolskiego - 2006/2009                                            

 

  Copyright by J.M.Skop

 

 

 

  • Miasto Krapkowice położone jest po obu stronach Odry, w środkowej części województwa opolskiego. Na obrzeżach gminy przebiega autostrada A4 (Wrocław-Kraków), z dwoma zjazdami - w Dąbrówce i Gogolinie, oraz droga krajowa nr. 45 (Opole-Racibórz) z północy na południe, prowadząca wraz z drogą nr. 409 (Strzelce Opolskie-Prudnik) do przejść granicznych z Czechami. Gminę Krapkowice zamieszkuje prawie 27tyś. mieszkańców (18tyś. miasto). Krapkowice to gmina przemysłowo - rolnicza. Przemysł skoncentrowany jest wyłącznie na terenie miasta. Gospodarka powiatu opiera się głównie na bogactwach naturalnych, czyli na złożach kamienia wapiennego w okolicach Gogolina i Górażdży oraz na zasobach kruszyw budowlanych, takich jak piaski, żwiry i glina zlokalizowanych w dorzeczu rzeki Odry. Dlatego rozwinał się tu przemysł cementowo-wapienniczy oraz budowlany. Na podstawie licznych wykopalisk przypuszcza się, że już w starożytności żyła na tych terenach zorganizowana społeczność. Tędy bowiem przebiegał szlak handlowy, zwany „bursztynowym”, łączący Morze Bałtyckie z Bałkanami. Historia tego XIII-wiecznego miasta, położonego na małym wzgórzu na wysokości ok. 160 m n.p.m. jest sciśle związana z dziejami dwóch różnych miejscowości, które dziś tworzą jedną administracyjną całość. Już w średniowieczu na przeciwległych brzegach rzeki powstały dwie twierdze warowne: na lewym brzegu, gdzie Osobłoga wpada do Odry, Chrapkowice (1294) wywodzące się od staropolskiej nazwy osobowej Chrapek (z 1204 roku, chrap jest określeniem terenów bagnistych, grząskich), i na prawym brzegu Odry - dzisiejszy Otmęt a dawniej zwany: Ocnant (1223) / Othmant (1302), od wyrazu odmęt, określającego topografię terenu, który oznacza głęboką, wzburzoną wodę, otchłań. Krapkowice otrzymały prawa miejskie najprawdopodobniej już w 1275 roku z rąk księcia Władysława (z tego okresu nie zachował się jednak żaden dokument). Najstarszy dokument pochodzi z 1294 roku, w którym to Bolesław I, syn Władysława oddał do dyspozycji mieszkańców pastwiska między Osobłogą i Odra, a także łowiska ryb w dwóch niedaleko położonych stawach. W zamian za to miasto było zobligowane uiszczac opłaty w wysokości 14 talarów w dniu św. Marcina (11 listopada) każdego roku. Na terenie Krapkowic zachowało się wiele zabytków, jednym z nich jest zamek krapkowicki. Jest to potężna póznorenesansowa budowla, której czasy świetności przypadły na lata panowania Redernów w 1775 roku. Nie wiadomo kto i kiedy go zbudował. Przyjmuje się, że powstał w średniowieczu, jeszcze przed nadaniem osadzie praw miejskich, czyli przed rokiem 1294. Prawdopodobnie fundatorem był sam książę, chociaż miejscowa legenda przypisuje tutaj udział templariuszy, co brzmi niezwykle romantycznie, ale w rzeczy samej wydaje się raczej mało prawdopodobne. Nieznane są losy zamku i jego mieszkańców w pierwszych wiekach jego istnienia. Do 1532 roku warownia stanowiła własność piastowskich książąt opolsko-raciborskich, aby po śmierci ostatniego z linii rodu, Jana II Dobrego, przejść w cesarskie ręce Ferdynanda I Habsburga. Ten niedługo potem oddał ją w zastaw wraz z miastem Joachimowi Buchcie z Otmętu za kwotę 6500 talarów, czyli pół darmo, co świadczyć mogło o determinacji Habsburga w zdobywaniu środków na spłatę ogromnego długu, zaciągniętego na poczet wyniszczającej wojny z Turcją. W 1582 roku cesarz Rudolf II sprzedał miasto Hansowi von Redern za 1600 talarów. Wówczas znacznie wzrosła rola późnorenesansowego zamku. Na miejscu starego, drewnianego, w 1678 roku wybudowano nowy obiekt, 2-piętrowy, 4-skrzydłowy z dziedzińcem pośrodku. Zamek jednak za panowania Redernów nie był zamieszkany, ponieważ mieli oni swoją siedzibę w pobliskim Rogowie Opolskim. W 1765 roku gdy linia Redernów wygasła, ostatnia dziedziczka rodu sprzedała swój majatek Grafowi von Haugwitz. W latach 1806-1807 znajdowała się w nim tkalnia. W 1806 roku, w trakcie wojen napoleońskich i oblężenia Kędzierzyna-Koźla zamek przekształcono w szpital wojskowy dla żołnierzy francuskich. To doprowadziło do znacznej dewastacji komnat zamkowych. W latach 1834-45 w części ocalałych pomieszczeń funkcjonowała szkoła. Po pożarze miasta w roku 1854 obiekt odbudowano, ale obniżono go o jedno piętro. Przez pewien okres mieściła się w nim manufaktura sukiennicza, później szkoła ewangelicka, jak równiez loża masońska. Zamek pozostał własnością rodziny von Haugvitz do roku 1945. Wiosną 1945 roku został ponownie poważnie zniszczony przez Armię Czerwoną. Odbudowany w dwa lata później został zaadoptowany na potrzeby szkoły i w tym charakterze funkcjonuje do dzisiaj. Kolejnym wartym uwagi obiektem jest rycerski zamek otmęcki, a właściwie jego ruiny pochodzące z II połowy XII wieku. Z obwarowań miejskich Krapkowic zachowało sie niewiele ... W 1829 roku zburzono bramę Odrzańską, w 1838 roku Bramę Górną. W latach 1840-1860 następiła niwelacja fosy miejskiej oraz rozbiórka Bram Kozielskiej i Opolskiej. Około 1895 roku wyburzono znaczną część murów. Do czasów współczesnych zachowała się jedynie wieża Bramy Górnej (zbudowana w II połowie XIV wieku, przebudowana ok.1580 roku, wykonana z kamienia łamanego w stylu gotycko-renesansowym. Na poszczególnych kondygnacjach wieży znajdują się wystawy plastyczne prezentujące najciekawsze obiekty i miejsca Ziemi Krapkowickiej. Na najwyższej kondygnacji znajduje się taras widokowy, z którego podziwiać można najbliższe okolice - Górę św. Anny czy  też Góry Opawskie) oraz przyległa partia murów na ulicy Basztowej i fragment muru w północno-wschodnim narożniku miasta. Mury wzniesione zapewne w XIV wieku z kamienia łamanego, później były wielokrotnie przekształcane i odnawiane. Najstarszą budowlą miasta jest późnogotycki (o charakterze obronnym) kościół pw. św. Mikołaja, wzmiankowany po raz pierwszy w 1330 roku. Z tego okresu zachowało się w prezbiterium kamienne sklepienie krzyżowo-żebrowe. Za sprawą wójta Piotra Temchina w 1400 roku kościół powiększono o Kaplicę Różańcową, w której najprawdopodobniej wraz ze swą małżonką zostali pochowani. Widniejące na zewnętrznej ścianie kościoła płaskorzeźby są najprawdopodobniej  ich podobiznami. W latach 1534-1626 świątynia przeszła w ręce protestantów. Doszło do tego wskutek wygaśnięcia linii książęcej Piastów, kiedy miasto zostało oddane w zastaw Margrafowi Georgowi von Jägerdorf, zagorzałemu zwolennikowi protestantyzmu. Więcej pod krapkowice.pl
  •  

    © Kopiowanie, przerabianie, wszelkie publikacje zamieszczonych tutaj zdjec bez uprzedniej pisemnej zgody autora zabronione !

      .................................

  • nto
  • umwo