Opolszczyzn@.net

 

   Internetowa fotogaleria województwa opolskiego - 2006/2009                                            

 

  Copyright by J.M.Skop

 

 

 

  • Kamień Śląski - pierwsza udokumentowana wzmianka o Kamieniu Śląskim pochodzi z roku 1104 (w Kodeksie dyplomatycznym Śląska - Codex diplomaticus Silesiae). W tym samym czasie (w latach 1104-1106) książe Bolesław Krzywousty urządził w Kamieniu Śląskim swą bazę. Około roku 1200 miał urodzić się tutaj święty Jacek z Odrowążów (wg. Jana Długosza miał być to rok 1183). Kolejną ważną datą w historii Kamienia Śląskiego był rok 1594 kiedy to kanonizowano św.Jacka. Od tego czasu nastąpił wyraźny rozwój kultu św. Jacka. Początkowo skupiał się on w kościele parafialnym, później po przebudowie historycznej komnaty narodzin św. Jacka na kaplicę w tym właśnie miejscu. Kaplica służyła mieszkańcom zamku, parafii oraz pielgrzymom nieprzerwanie od roku 1715 aż do końca II wojny światowej. Pałac w Kamieniu Śląskim w wyniku dziedziczenia i koligacji małżeńskich należał kolejno do różnych rycerskich i szlacheckich rodów śląskich (Odrowążowie, Strzałowie, Rokowscy, Larischowie i Strachowitzowie). W ostatnich miesiącach II wojny światowej zamek zamieniono na szpital wojskowy, a znajdujące się w pobliżu lotnisko wykorzystywano w transporcie rannych żołnierzy. 19 stycznia 1945 roku ewakuowano szpital. W tym samym dniu zamek opuścili ostatni właściciele - rodzina von Strachwitz. 22 stycznia 1945 roku do Kamienia wkroczyły wojska radzieckie plądrując i demolując zamek. Spalono i splądrowano kaplicę. Zniszczony został ołtarz z obrazem św.Jacka, dębowa ambona, ławka dla hrabiów oraz inne pamiątki po św.Jacku (różaniec, kołyskę, habit, pasek i nakrycie głowy). Wywieziono również w niewiadomym kierunku starą bibliotekę z licznymi rękopisami. Pomimo zniszczeń, w kaplicy jeszcze przez dwa lata odbywały się tradycyjne uroczystości odpustowe. W roku 1947 władze państwowe zakazały tych praktyk. Zamek upaństwowiono. Ponieważ zamek mimo drobnych uszkodzeń nadawał się do zamieszkania, w grudniu 1945 roku utworzono w nim Państwowy Dom Dziecka. Znalazły w nim schronienie sieroty pochodzące głównie z dawnych ziem wschodnich (obecnie Ukrainy). W latach 1948-49 budynek gruntownie wyremontowano. W latach pięćdziesiątych został rozbudowany, a znajdujące się tuż za murem przedwojenne lotnisko przeznaczono na cele wojskowe. To z kolei spowodowało, że Dom Dziecka przeniesiono do Poręby koło Góry Św. Anny, a sam zamek włączono do wojskowego kompleksu i był zamieszkiwany przez żołnierzy Armii Czerwonej. W latach siedemdziesiątych zarząd nad zamkiem i lotniskiem sprawowało już Wojsko Polskie. Dwukrotne pożary (najpierw wieży, a w 1971 roku całego budynku) sprawiły że zamek nie nadawał się już do zamieszkania. Brak remontu (przez 19 lat brak dachu) oraz grabież wartościowych materiałów budowlanych przez okolicznych mieszkańców doprowadziła zamek do całkowitej ruiny. Dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku budynek został przekazany gminie Gogolin. Wtedy wojewódzki konserwator zabytków rozpoczął jego odbudowę. Obiekt zabezpieczono, zrobiono betonowe stropy, jednak z braku pięniędzy wstrzymano prace nie położywszy nowego dachu. To sprawiło że zamek popadł ponownie w ruinę. Podjęto bezskuteczne próby sprzedarzy zamku. Dopiero po politycznych przemianach roku 1989 nowe władze wojewódzkie w Opolu wystąpiły z inicjatywą przejęcia całego kompleksu przez diecezję opolską. W roku 1990 władze gminy Gogolin przekazały ruiny zamku diecezji opolskiej. Natychmiast przystąpiono do jego odbudowy. Prace trwały 4 lata. Nad przywróceniem zamkowi dawnego wyglądu czuwał wojewódzki konserwator Janusz Prusiewicz oraz główny architekt odbudowy inżynier Zdzisław Budziński. Pomimo fachowo przeprowadzonych prac nie udało się uratować m.in. wspaniałych stropów komnat na I piętrze. Podobne problemy zaistniały w kaplicy św.Jacka. Jej poważne zniszczenia nie pozwoliły przywrócić jej przedwojennego wystroju. Obecy wygląd kaplicy nawiązuje do stylu całego zamku. W kaplicy ustawiono m.in. zabytkowy, rokokowy ołtarz który stał wcześniej w pałacowej kaplicy w Siestrzechowicach koło Nysy. 14 sierpnia 1994 roku, w ramach obchodów 400-nej rocznicy kanonizacji św.Jacka dokonano uroczystego poświęcenia i oddania do użytku obecnego Sanktuarium. Tak szybka odbudowa była możliwa dzięki licznym darczyńcom (m.in. Ambasada Niemiecka, Towarzystwo Współpracy Polsko-Niemieckiej, Zakłady Cementowo-Wapiennicze Górażdże i Tarnów Opolski). Od 1994 roku Sanktuarium św.Jacka stało się na nowo miejscem pielgrzymkowym. Wnętrza zamku służą również celom naukowym. W powstałym tutaj przy Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego Centrum Kultury i Nauki organizowane są przez cały rok szkolenia, konferencje i sympozja naukowe. Obiekt ten stał się także ośrodkiem rekolekcyjnym oraz miejscem spotkań ekumenicznych i międzynarodowych. Obecna bryła pałacu pochodzi z czasów rozbudowy obiektu w XVII i XVIII wieku. Okalający zamek park zawiera liczne okazy starodrzewia. W wieży na piętrze mieści się kaplica, wybudowana w 1701 r. na miejscu, w którym według przekazów miał urodzić się św.Jacek. Sanktuarium - Kaplica św.Jacka wraz z obszerym parkiem dostępne są dla pielgrzymów i zwiedzających przez cały rok. (Źródło - tablica informacyjna Sanktuarium oraz kamienslaski.pl)
  •  

    © Kopiowanie, przerabianie, wszelkie publikacje zamieszczonych tutaj zdjec bez uprzedniej pisemnej zgody autora zabronione !

      .................................

  • nto
  • umwo